Veertien jaren lang is ons thuis, Seran, door de Locust horde geplaagd. We vochten terug en lieten de Lightmass-bom exploderen; ik keek toe terwijl het hart van de korf vlam vatte. We legden onze wapens neer en begonnen hoop te koesteren – maar nu worden weer hele steden verzwolgen en verdwijnen onze dromen mee. Dit keer zullen mijn geliefden aan de vlammen ontkomen als de wereld naar de verdoemenis gaat. Tijd om de strijd weer terug te nemen.
|
|
